Ode aan de druif

Ode aan de druif

food-healthy-man-personLief druifje van me,

Jij bent de reden dat ik verliefd ben. De producten van jouw vrucht vormen samen de liefdesdrank genaamd wijn.Door twee glaasjes van deze bordeauxrode pracht voelt menigeen zich een stuk losser en komen de meest wilde verhalen los bij de meest verlegen Française.

Eén fles later komt diezelfde verlegen dame met een nieuw verhaal, het verhaal van de liefde. Dronken liefde, dat wel. De volgende morgen ontwaak je in Parijs met een kater, de Française is er niet meer, je portemonnee ook niet. Wijn geeft ook vlekken.

Vandaag zijn de druiven zuur. Wat een mooie nacht leek te worden is hopeloos geëindigd in een stad waar echte romantiek ooit zegevierde. Het aftreksel van jouw liefdesdrank wordt inmiddels opgezopen door de hordes toeristen die zo goedkoop mogelijk biefstuk met friet willen eten naast de Eiffeltoren. Krenten zijn het. Zelfs de brug met de miljoen sloten is weggehaald. Waar gaat het heen met Parijs? Het veld waar ooit relaties geoogst werden is verschrompeld tot een levenloos akkertje vol rozijnen.

Toch blijft Parijs mijn stad. Aan oude ranken groeien ook weer nieuwe druiven. Zolang de boer geen water bij de wijn doet, blijf ik thuiskomen, elk jaar weer. En zelfs als dat wel gebeurt, maakt het niet uit lief druifje. Uiteindelijk blijf je maar één vruchtje aan een hele grote tros.